In veel gesprekken binnen de zwarte gemeenschap hoor je dezelfde pijn, soms hard uitgesproken, soms stil gedragen: we begrijpen elkaar niet meer. De zwarte man en de zwarte vrouw lijken tegenover elkaar te staan, terwijl we ooit naast elkaar stonden: als partners, als bondgenoten als overlevers én liefhebbers.
Dit is geen toeval. Het is geen persoonlijk falen. Het is collectieve geschiedenis die nog steeds doorwerkt in onze relaties.
HOE RAAKTEN WE ELKAAR KWIJT?
Generaties van ontwrichting, slavernij, kolonialisme, migratie, racisme hebben diepe sporen achtergelaten in hoe we ons verhouden tot elkaar. Rollen werden geforceerd en verschoven. Mannen werden ontnomen van hun beschermende positie. Vrouwen moesten dragen, zorgen, leiden en overleven. Niet uit keuze maar uit NOODZAAK!
Wat begon als kracht, werd later afstand
De zwarte vrouw leerde onafhankelijk te zijn, vaak ten koste van zachtheid en ontvangen. De zwarte man leerde inslikken, verharden, zichzelf klein maken of juist overcompenseren. Emotie werd gevaarlijk. Kwetsbaarheid onveilig. En liefde........iets wat je moest verdienen of bewijzen.
Zo onstond wantrouwen waar ooit vertrouwen was. Projectie waar ooit nabijheid leefde.
WAT ZIEN WE NU?
We zien vrouwen die verlangen naar emotionele beschikbaarheid , maar mannen ontmoeten die die het zelf nooit geleerd hebben hoe dat eruit moet zien. We zien mannen die verlangen naar rust en respect, maar vrouwen ontmoeten die uit bescherming controleren of afstand houden. Niet omdat we elkaar niet liefhebben maar omdat we elkaar niet meer begrijpen.
TERUGVINDEN BEGINT BIJ VERANTWOORDELIJKHEID
Elkaar terugvinden vraagt geen beschuldiging maar verantwoordelijkheid.
Voor de zwarte man: ruimte maken voor gevoel zonder schaamte. Leren dat zachtheid geen zwakte is, maar leiderschap.
Voor de zwarte vrouw: ruimte maken voor ontvangen. Niet alles alleen hoeven dragen. Vertrouwen oefenen, ook wanneer het spannend voelt.
Voor ons samen: erkennen dat we beiden geraakt zijn, en dat heling geen strijd is maar een gezamenlijke beweging.
LIEFDE VRAAGT REGULATIE, GEEN PERFECTIE!
Zonder emotie regulatie blijven we reageren uit pijn. Vanuit oude wonden, oude angsten, oude verhalen. Met regulatie ontstaat keuze. Ademruimte. Compassie.
Wanneer we leren onze emoties te dragen in plaats van ze af te vuren op elkaar, ontstaat er weer ruimte voor luisteren. Voor aanraking. Voor echte intimiteit.
TERUG NAAR ELKAAR
Terugvinden betekent niet terug naar hoe het was. Het betekent vooruit met bewustzijn, zachtheid en waarheid.
Het betekent gesprekken aangaan die we lang vermeden. Grenzen die helder zijn, maar liefdevol. En relaties waarin beiden mogen rusten. Hoe fijn is dat????
Bij Nourishing Habits geloof ik dat heling van onze relaties begint bij heling van het lichaam en zenuwstelsel. Wanneer we leren voelen zonder overspoeld te raken, kunnen we elkaar weer echt ontmoeten-echt! h
De zwarte man en de zwarte vrouw zijn elkaar niet kwijt.
WE ZIJN ONDERWEG!!!!
Misschien raakt dit iets ouds in je.
Misschien herken je jezelf of jullie hierin
Je hoeft dit niet te dragen.
Bij Nourishing Habits begeleid ik in emotieregulatie met aandacht voor lichaam, zenuwstelsel en onze collectieve geschiedenis
Reactie plaatsen
Reacties