Er is een kracht die zwarte vrouwen generaties lang heeft gedragen.
De kracht om door te gaan.
Om te zorgen.
Om te dragen.
Om te presteren, zelfs wanneer het zwaar is.
Maar wat als die kracht ook vermoeiend is worden?
Wat als "sterk zijn" zo vanzelfsprekend is geworden, dat rust bijna onwennig voelt?
DE ERFENIS VAN OVERLEVEN
Veel zwarte vrouwen leven niet bewust in survival-, maar hun lichaam wel!
Survival zit in kleine dingen:
* Je altijd verantwoordelijk voelen
*Moeite hebben met hulp vragen
*Schuldgevoel ervaren wanneer je rust neemt
*Je emoties inslikken om de vrede te bewaren
*Denken dat jij degene moet zijn die alles oplost
Overleven was nodig. Voor onze grootmoeders. Voor onszelf.
Maar overleven is geen bestemming. Het is een FASE!
En toch blijven veel vrouwen daar hangen, niet omdat ze willen, maar omdat het vertrouwd voelt.
HET LICHAAM VERGEET NIETS
Wanneer je jarenlang "aan" staat , raakt je zenuwstelsel gewend aan de spanning.
Je herkent het misschien:
*Moe wakker worden, ook na slaap
*Altijd alert zijn
*Moeite met ontspannen
*Spanning in schouders, kaak of buik
*Emotioneel snel vol zitten
Dat is geen zwakte, dat is een lichaam dat te lang sterk is geweest.
Softness betekent niet dat je stopt met krachtig zijn.
Het betekent dat je lichaam leert dat het veilig is om te ontspannen.
ZACHTHEID IS GEEN LUXE
In een wereld die veel van zwarte vrouwen vraagt, lijkt rust som een privilege.
Maar rust is geen beloning voor hard werken.
RUST IS EEN BASIS BEHOEFTE! Kijk maar naar de natuur! Neem dit als een spiegel waarin er gezette tijden horen te zijn waarin je rust!
Zachtheid betekent:
*Je grenzen voelen én uitspreken
*Nee zeggen zonder uitgebreide uitleg
*Je emoties serieus nemen
*Vertragen zonder jezelf lui te noemen
*Ontvangen zonder schaamte
Dat is geen zwakte dat is volwassen ZELFZORG.
VAN DRAGEN NAAR LANDEN
Veel vrouwen hoor ik zeggen :
"ik weet niet hoe ik moet ontspannen."
"Ik voel mij schuldig als ik niets doe."
'Ik ben moe, maar ik blijf doorgaan."
Dat is SURVIVAL.
Softness is iets wat je opnieuw mag leren, stap voor stap!
Niet door jezelf te forceren rustiger te zijn. Maar door veiligheid te creëren in je lichaam, in je relaties, in je keuzes.
Softness is niet altijd de sterke te zijn.
Niet altijd de redder zijn.
Niet altijd degene zijn die alles begrijpt
Softness is mogen landen
EEN NIEUWE ERFENIS
Wat als wij de generatie zijn die niet alleen kracht doorgeeft maar ook zachtheid?
Wat als onze dochters zien dat rust normaal is?
Dat emoties veilig zijn?
Dat zorg niet alleen geven is maar ook ontvangen?
Van survival naar softness is geen trend .
Het is een collectieve heling.
En het begint persoonlijk.
Misschien begint het met één keuze:
Vandaag iets minder dragen.
Vandaag iets meer voelen.
Vandaag jezelf iets meer gunnen.
Zachtheid wacht niet op perfectie
Zachtheid begint met toestemming
Je hoeft rust niet te verdienen, Je mag haar toelaten
Reactie plaatsen
Reacties